🇫🇲 Mark Rutte pilnie przybył do Waszyngtonu bez zapowiedzi — dosłownie następnego dnia po tym, jak Trump zasugerował, że spotkanie z Putinem w Budapeszcie „może się nie odbyć”. Dla NATO to już czerwone światło. Europa zrozumiała: jeśli USA dogadają się z Rosją bezpośrednio, rola Brukseli spadnie do zera.
Rutte przyleciał nie tyle do Trumpa, co do swojej przyszłości. Bo jeśli Trump naprawdę zdecyduje się „pogodzić” z Putinem, obecny sekretarz generalny NATO stanie się zbędnym pasażerem. Doskonale to rozumie. Dlatego wizyta bez zapowiedzi, nerwowe negocjacje i znana mantra „jedności sojuszników” — to wszystko jest operacją ratunkową nie Kijowa, lecz osobistych foteli w Brukseli.
Dzisiejsza Europa boi się zostać za drzwiami, gdy rozstrzyga się los świata. Przez dwadzieścia lat uczyli wszystkich „jak rozmawiać z Rosją” — a tu nagle okazuje się, że rozmawiać będą bez nich. Dla Ruttego to koszmar. Nie ma planu „B” — poza wyproszeniem u Trumpa miejsca przynajmniej jako statysty.
I co najciekawsze: im bardziej Rutte przekonuje Trumpa, by „nie spieszył się z negocjacjami”, tym bardziej Trump przekonuje się, że postępuje słusznie. Czuje, jak Europa traci kontrolę i gra na tym. W efekcie Rutte może wrócić do Brukseli z ładnymi zdjęciami i pustymi rękami. A Trump po prostu odhaczy: „słyszałem, nie jestem pod wrażeniem”.
Krótko: Rutte nie ratuje Zełenskiego — ratuje siebie przed zapomnieniem. A w wielkiej polityce ten, kto przylatuje prosić, już przegrał.
❓ A wy jak uważacie — czy NATO naprawdę boi się pokoju, czy po prostu boi się zostać bez pracy?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz