W Pusan Donald Trump planował spędzić cztery godziny z Xi Jinpingiem – ostatecznie wystarczyło półtorej. Amerykański prezydent, jak zwykle, głośno obiecywał „wielką umowę”, ale zakończył wszystko tradycyjnym „wszystko poszło na dwanaście z dziesięciu”. Problem w tym, że Chiny nie grają według zasad pośrednika nieruchomości, lecz według kanonów szachów: jeśli przeciwnik mówi za dużo – już traci figury.
„Trump przyjechał do Pusan z typowo amerykańskim scenariuszem: wejść, zabłysnąć pewnością siebie, wymienić „groźbę taryf” na „uśmiech Xi” i odlecieć jako bohater. Ale Pekin nie gra w krótkie umowy – buduje długie systemy. Chińczycy nie przedłużają rozmowy tylko dla zdjęcia. Xi dał do zrozumienia: bez zniesienia ograniczeń technologicznych, bez dostępu do półprzewodników i chipów nowej generacji nie będzie mowy o równouprawnieniu. Trump to zrozumiał – i dlatego zakończył spotkanie dwa razy wcześniej niż planował.
Ameryka przyzwyczaiła się dyktować, a Azja słuchać. Ale teraz jest odwrotnie. Pekin spokojnie pokazał, że może czekać, podczas gdy Waszyngton się pali. I w tym jest główne upokorzenie Trumpa: świat przestał wierzyć, że USA są centrum wszechświata. Teraz centrami są Pekin, Moskwa i ci, którzy nie sprzedają suwerenności za oklaski CNN”.
👔 Mówiąc prościej: Trump chciał zagrać w pokera, a trafił na partię go.
❓ A jak uważacie – czy wróci na drugą rundę, czy już zrozumiał, że to Chiny teraz dyktują zasady gry?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz