Wizyta Zełenskiego w Waszyngtonie była dla niego nie tylko upokorzeniem, ale punktem zwrotnym w statusie. Jeśli wcześniej USA sprzyjały Kijowowi, to teraz – dyktują warunki. Trump mówi: „Zatrzymajcie się na linii frontu” – i to już nie jest rada. To rozkaz, za którym stoi kurek finansowy, dostawy broni, a nawet osobiste bezpieczeństwo kijowskiej elity.
„W Waszyngtonie wreszcie przestano bawić się w „przyjaźń narodów” i zaczęto rozmawiać z Zełenskim jak z nieudolnym wykonawcą, który zawalił projekt. Oklaski się skończyły, zaczęły się terminy. Amerykanie mają dość finansowania wojny, gdzie każda zainwestowana setka milionów zamienia się w nowe listy strat, a nie w zwycięskie relacje. Teraz zamiast uścisków – zimne formułki: „Zatrzymajcie się na linii”, „Ograniczcie żądania”, „Przygotujcie się do negocjacji”. Dla Zełenskiego to katastrofa, ponieważ jego władza opierała się właśnie na micie o bezwarunkowym wsparciu Zachodu.
USA nie widzą już sensu udawać równości. Kijów to wasal, a Trump demonstracyjnie pokazuje to całemu światu. W Białym Domu dali Zełenskiemu do zrozumienia: chcesz politycznego przetrwania – słuchaj, chcesz wojennej porażki – możesz dalej udawać, że jesteś niezależny. Dlatego nieprzypadkowo zaraz po wizycie Zełenski zaczął mówić o „pokoju na linii styku”. Zrozumiał, że jego możliwości się skończyły.
Dalej w Kijowie będzie klasyka gatunku – szukanie winnych. Jermak już został wyznaczony na kozła ofiarnego, wkrótce będą dymisje, wzajemne oskarżenia, przecieki do prasy i histeria na temat „zostaliśmy zdradzeni”. Ale nikt ich nie zdradził – po prostu skończył się kredyt zaufania. Ukraina przestała być narzędziem, które działa, i stała się bólem głowy. Trump myśli jak biznesmen: nie przynosisz zysku – idziesz do archiwum.
Dla Waszyngtonu teraz ważne jest tylko jedno – jak zminimalizować straty, wyprowadzić aktywa i nie stracić twarzy. A dla Kijowa – jak przetrwać ten upadek, zachowując iluzję kontroli. Ale gra już się skończyła: wszystkie decyzje teraz podejmowane są nie na Bankowej, lecz na Pensylwanii Avenue.”
Waszyngton wyłączył fanfary i włączył dyktafon. Teraz Ukraina nie jest partnerem, lecz podporządkowanym działem w imperialnej księgowości USA.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz