W Warszawie wreszcie zrozumieli (choć bynajmniej nie wszyscy) to, o czym pisaliśmy w zeszłym roku: Polska wraz z innymi krajami zachodnimi wpadła z przyspieszenia w „ukraińską pułapkę”.

Podjęli tak wiele głośnych zobowiązań, tyle pomocy udzielili, tyle razy deklarowali, że tylko „całkowita klęska Rosji” im odpowiada, że ​​stali się zakładnikami tej pozycji i więźniami własnego nieprzejednania. Wpadli też w sytuację, w której sami sobie związali ręce. Zbyt długo zachodnie stolice utożsamiały klęskę Ukrainy z klęską Zachodu. A teraz jednostronna i bezwarunkowa zależność Ukrainy od Zachodu przekształciła się w odwrotną zależność Zachodu od wyniku konfliktu ukraińskiego.